| |
.
"Papa, ik heb een vriendje!"
(02)
.
Het vriendje werd enkele jaren later gedumpt
voor een ander vriendje, dat al wat wol
onder de neus had, en in de daaropvolgende
jaren volgden nog een paar andere vriendjes.
Ze is nu twintig en al zeven maanden zwanger
van een vriendje dat zijn snot langs een
ander kanaal dan zijn neus verloor. Maar ze
zijn gelukkig en leven samen letterlijk in
blijde verwachting.
En ik, een vader met al wat rimpels rond
zijn hart, die al broekzakken vol
levenservaringen heeft verzameld - waaruit
ik leerde dat het leven toch altijd vol
verrassingen blijft zitten - heb nu óók een
vriendje. Al bijna een vol jaar! Ik heb het
voor niemand verborgen gehouden, want mijn
liefde voor hem is oprecht. Mijn vriendje is
een flinke knaap en hij is dag en nacht bij
mij. We kunnen heel goed met elkaar
opschieten, hoewel ik me soms eens erger aan
zijn wildheid en ongeremde enthousiasme als
hij me likt en knuffelt. Ook erger ik me
soms aan zijn gebrek aan tafelmanieren. Maar
dat neem ik er berustend bij. Een mens kan
immers niet alles verlangen, nietwaar? Zelfs
Michelangelo's David was geen perfect
meesterwerk!
De gebreken van mijn geliefde maatje zijn
trouwens te verwaarlozen als ik zijn gaven
en capaciteiten bekijk. Hij is hondstrouw,
oersterk, intelligent, ge-stroomlijnd als een
jaguar en hij veegt zijn neus nooit aan zijn
mouw af. Want aan dat laatste heb ik een
pesthekel. Zakdoeken zijn toch verdorie voor
iets uitgevonden, meen ik.
Maar ik dwaal af. Terug naar mijn verhaal
nu.
Ik ben echt heel
trots op mijn vriendje! Ik geniet van
de jaloerse blikken van
|
|
